Taking too long? Close loading screen.
Strona główna » Ciekawostki » Kalendarium Tadeusza Kościuszki

Kalendarium Tadeusza Kościuszki

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Zapraszamy do zapoznania się z Kalendarium Tadeusza Kościuszki herbu Roch III, inżyniera wojskowego, fortyfikatora, polskiego i amerykańskiego generała, uczestnika wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej w czasie insurekcji kościuszkowskiej. Autorem materiałów jest kolega Konstanty Mirosław Michorowski. Kalendarium ukazało się w “Zeszytach Połanieckich” nr 22 (2011) na str. 9-19.

04.II.1746
Mereczowszczyzna, wieś i folwark, w tym dniu urodził się (prawdopodobnie) Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko, jako czwarte najmłodsze dziecko miecznika i pisarzewicza brzeskiego Ludwika Tadeusza, pułkownika regimentu buławy litewskiej i matki Tekli z Ratomskich.

Połowa 1755
Lubieszów. Jako 9. letni uczeń rozpoczyna pobieranie nauki w szkole pijarskiej.

18.IV.1758
Umiera ojciec Kościuszki.

1760
Jako 14. letni uczeń przerywa naukę w szkole z powodu trudności finansowych, które powstały po śmierci ojca.

18.XII.1765
Warszawa. 19. letni Kościuszko został przyjęty do szkoły rycerskiej dzięki protekcji familii Czartoryskich.

31.V.1767
Warszawa, przyszły naczelnik powstania wyróżnił się na egzaminie matematyki.

20.XII.1767
T. Kościuszko, po ukończeniu rocznego kursu otrzymał rangę chorążego i pozostał w szkole jako instruktor-podbrygadier z miesięczną płacą w wysokości 72 złp.

1767/68
rok szkolny Kościuszko, mimo awansu z kadeta na oficera kształcił się w Szkole Inżynieryjnej Korpusu Kadetów. Jako uczeń 3 klasy (5 rok nauki) uczęszcza na specjalnie wybierane lekcje matematyki u Krzysztofa Pfleiderera.

I. 1768
Umiera matka Kościuszki przekazując w spadku synom (Tadeusz i Józef) połowę Siechnowicz i Ferdorowszczyznę. Majątek liczył dwa dwory i trzydzieści jeden rodzin chłopskich zamieszkałych w kilku wsiach.

I.1769
Tadeusz Kościuszko otrzymuje stopień kapitana – podbrygadiera.

VIII.1769
Kościuszko czasowo zwolniony ze Szkoły Rycerskiej.

5.X.1769
W tym dniu wyrusza z Polski. Inicjatorem podróży w celu kontynuowania nauki był Adam Kazimierz ks. Czartoryski, a fundatorami król, Czartoryski i familia.

1769-1774
Przebywa we Francji, w Paryżu, gdzie uczęszczał na zajęcia do Akademii Malarstwa i Rzeźby. Prawdopodobnie wówczas zaliczył dwuletni kurs Ecole de Genie.

1774
Powrót do Polski.

1774-1775
Kościuszko mieszka u sióstr: Anny Estkowej w Dołholistkach i Katarzyny Żółkowskiej w Kużawce pod Sławatyczami, jednak uwielbia przebywać u Jana Nepomucena Kościuszki, stryjecznego brata swojego ojca w Słowinku. Ze Sławinka dojeżdżał do Sosnowic, gdzie uczył rysunków, matematyki i historii Ludwikę c. Józefa Sosnowskiego – hetmana polnego litewskiego i wojewody smoleńskiego, która była jego pierwszą wielką miłością.

X.1775
Pośpieszny wyjazd do Saksonii wynikający z perturbacji miłosnych do Ludwiki.

Koniec 1775
Kościuszko w Paryżu poszukuje zatrudnienia z miernymi rezultatami.

Początek VI.1776
Kościuszko z Francji wypływa statkiem do Ameryki.

24.IX.1776
Kościuszko otrzymuje 50 dolarów za opracowanie planu fortyfikacji miasta BILLINGSPORT.

18.X.1776
Awansuje do stopnia inżyniera – pułkownika z miesięczną gażą 60 dolarów.

Zima 1776/77
Fortyfikowanie Filadelfii.

V. 1777
Przybywa do twierdzy TICONDEROGI planując ufortyfikowanie wzgórza Sugar Loaf, co nie zostało wykonane z przyczyn absolutnie niezależnych od Kościuszki.

VIII-IX.1777
Fortyfikuje Wzgórza Bamisa dla potrzeb wojsk gen. Gatesa

26.III 1778 – 12.VIII.1780
Fortyfikuje twierdzę WEST POINT, kierując pracą ponad 2500 ludzi. (obecnie znajduje się tu słynna uczelnia wojskowa USA i zlokalizowany jest pomnik Kościuszki).

30.VII.1781
Kościuszko występuje z prośbą do J. Washingtona – głównodowodzącego armią amerykańską o przeniesienie pod rozkazy gen. Gatesa. Otrzymuje funkcję naczelnego inżyniera armii południowej.

01.I.1781
Cross Creek, Kościuszko werbuje cieśli do budowy łodzi-pontonów według jego pomysłu i projektu.

20.VI.1781
Otrzymuje od gen. Greena podziękowania za jego pilność, wytrwałość i niestrudzone starania w planowaniu i prowadzeniu podkopów.

12.VIII.1781
Przybywa do Karoliny Północnej.

23.IX.1781
Richmond. TK składa wizytę gubernatorowi Wirginii Thomasowi Jeffersonowi, która to zaowocowała dozgonną przyjaźnią z późniejszym prezydentem i autorem Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych.

7.XII.1781‒14.XII.1782
Kieruje pracami inżynierskimi przy blokadzie Charlestonu.

14.XI.1782
Kościuszko stoczył ostatnią tej wojny potyczkę z Anglikami w wojnie wyzwoleńczej na James Island i tegoż samego dnia wkracza z wojskami do wyzwolonego miasta.

III.1783
Choruje na febrę, której skutki odczuwa przez całe życie.

VI. 1783
Przybywa do Filadelfii.

13.X.1783
Tadeusz Kościuszko awansuje do stopnia generała brygady mocą decyzji Kongresu z określeniem zaległego żołdu w wysokości 12 280 dolarów.

15.VII.1784
Kościuszko odpływa do Europy.

12.VIII.1784
Przybywa do Polski. Tadeusz Kościuszko gości w Puławach.

1784/1789
Gospodaruje w swoim rodzinnym majątku w Siechnowiczach, gdzie podejmuje decyzję o zmniejszeniu pańszczyzny chłopom do połowy (do dwóch dni w tygodniu), zwolnieniu kobiet z obowiązku pracy na rzecz dworu, zakazał też stosowania kary chłosty.

1789
Kościuszko kreśli projekt zorganizowania milicji obywatelskiej na wzór amerykański. Zamysł ten nie uzyskał stosownej akceptacji.

12.X.1789
Otrzymuje nominację-patent na generała armii koronnej z podpisem króla Stanisława Augusta i odciśniętą w laku pieczęcią królewską.

20.XI.1789
Kościuszkę przydzielono do dywizji Wielkopolskiej.

01.02.1790
Melduje się w dywizji, we Włocławku.

połowa III
Kościuszko zostaje mianowany dowódcą dywizji.

25.V.1790
Z Włocławka zostaje skierowany na wschód, udaje się do Lublina.

14.VIII.1790
Grupę wojsk dowodzonych przez Kościuszkę skierowano do rejonu bracko-kijowskiego.

11.VII.1791
Chełm. Kościuszko gości u JE biskupa unickiego Porfiriusza Skarbka h. Abdank Ważyńskiego, pasterza diecezji chełmskiej i bełskiej.

20.XI.91/10.V.92
W zastępstwie ks. Józefa Poniatowskiego dowodzi armią na Ukrainie.

10.V.1792
Przyjmuje dowództwo dywizji w składzie trzech batalionów piechoty i 20. szwadronów jazdy.

29.V.1792
Janów nad Bohem. Kościuszko łączy swoją dywizję z siłami wojsk ks. Józefa Poniatowskiego.

01.06.1792
Lubar nad Słuczą, Czartoria, Połonne, Ostróg nad rzeką Horyń.

18.VI.1792
Zieleńce, zwycięska bitwa wojsk księcia J. Poniatowskiego z wojskami gen. Markowa. Wojska Kościuszki osłaniały korpus polski przed Rosjanami dowodzonymi przez gen. Lewanidowa. Było to pierwsze polskie zwycięstwo w polu od czasów Jana III. Tadeusz Kościuszko odznaczony został złotym medalem Orderu Virtuti Militarii.

18/19.06.1792
Zasław, dywizja Kościuszki łączy się z armią ks. Józefa Poniatowskiego.

07.07.1792
Bój pod Włodzimierzem.

08.07.1792
Przeprawa dywizji Kościuszki przez rzekę Bug, pod Dubienkę.

13.VI.1792
Kościuszko w raporcie do księcia Józefa, przedstawia swoje słuszne spostrzeżenia związane z lokalizacją wojsk polskich (…) że w wyznaczonym miejscu pozycji na obóz nie ma i że dla gęstych brodów w rzece Bugu i z drugiej strony dla dezercji zdawałoby mi się lepiej opuścić Bug i cofnąć pod Kumów lub Krasnystaw (…). Te propozycje zostały przez dowódcę armii ks. Poniatowskiego odrzucone.

18.VII.1792
Bitwa pod Dubienką koło wsi Uchańka z korpusem rosyjskim dowodzonym przez gen. Michała Kachowskiego, w której to Kościuszko pierwszy raz samodzielnie dowodzi wojskami polskimi. Na polach między Dubienką a Uchańką narodziła się wielka sława przyszłego Naczelnika. Po bitwie następuje odwrót dywizji do Chełma, gdzie nastąpiło połączenie z głównymi siłami polskimi.

25.VII.1792
Kurów.

30.VII.1792
Składa królowi Stanisławowi Augustowi podanie o dymisję. Nota do Najjaśniejszego Pana. Gdy zmiana okoliczności krajowych byłaby przeciwną pierwiastkowej mojej przysiędze i wewnętrznemu przekonaniu, mam honor przeto upraszać W. K. Mość o łaskawe podpisanie mi dymisji. Dan w obozie pod Siechowcem. Tadeusz Kościuszko.

03.VIII.1792
Kościuszko otrzymuje nominacje do stopnia generała lejtnanta obejmując szefostwo regimentu czwartego buławy polnej koronnej.

06.VIII.1792
Przyznano płacę generała lejtnanta, która łącznie z zaległymi gratyfikacjami wynosiła 13 796 złotych.

26.VIII.1792
Legislatywa (Zgromadzenie Prawodawcze) nadaje Tadeuszowi Kościuszce obywatelstwo francuskie.

przed 15.IX.92
Podejmuje decyzję o emigracji z Polski.

początek X.1792 28.10.1792
Opuszcza Warszawę i przez Sieniawę, gdzie gościł u księżnej Izabeli Czartoryskiej, która dla gościa wyprawiła huczne imieniny. Tenże na znak szczęśliwie spędzonych chwil w tym miejscu nakazał wykuć w kamieniu frazę NA PAMIĄTKĘ DNI SZCZĘŚLIWYCH W SIENIAWIE. Lwów (ludność zorganizowała TK wielkie owacje) Zamość, Puławy, Kraków, Wrocław.

25.XII.1792
Przyjeżdża do Lipska.

08.I.do VIII.1793
Kościuszko przebywa we Francji.

VIII.1793
Wraca do Lipska.

11.IX.1793
Pogórze k. Krakowa, Kościuszko z Rafałem Kołłątajem i gen. Józefem Zajączkiem naradzają się z przedstawicielami konspiracji krajowej do których należeli: Stanisław Sołtyk, Pawlikowski, Franciszek Arssem i major Jan Czyż.

15.IX.1793
Kościuszko naradza się z gen. Józefem Wodzickim.

Koniec 1793
Udaje się do Włoch.

Koniec II 1794
Kościuszko w Dreźnie Lipsko, Wiatrowice k. Krakowa.

Nocą 23.III
Tadeusz Kościuszko przybywa do Krakowa.

24.III. około godz. 10
Składa przysięgę na rynku krakowskim: Ja, Tadeusz Kościuszko, przysięgam w obliczu Boga całemu Narodowi Polskiemu, iż powierzonej mi władzy na niczyj prywatny ucisk nie użyję, lecz jedynie jej dla obrony całości granic, odzyskania samowładności Narodu i ugruntowania powszechnej wolności używać będę. Tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Syna Jego. Akt powstania nadawał TK tytuł Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej.

31.III po południu 1794
Korpus pod wodzą Naczelnika wyrusza w kierunku Kielc przez: Mogiłę, Pleszew, Wadów, Kocmyrzów, Luborzycę, Koniuszów.

04.IV.1794
Racławice. Zwycięska bitwa z wojskami rosyjskimi dowodzonymi przez gen. Aleksandra Tormasowa.

05.IV.1794
Słomniki, obóz z którego TK wydaje Raport Narodowi Polskiemu O Zwycięstwie pod Racławicami.

06.IV.1794
Bosutów nad rz. Dłubnią.

07.IV.1794
Kraków, wprowadzono do miasta 12 rosyjskich armat zdobytych pod Racławicami.

08.IV.1794
Naczelnik podnosi do godności chorążego bohatera z pod Racławic Wojciecha Bartosa, 14 uwalniając go od poddaństwa i odtąd będzie nosił godność: Bartosza Głowackiego.

18.IV.1794
Bosutów. Kościuszko wydaje Odezwę za włościanami o ulgę w pańszczyźnie i ludzkie z tymiż obchodzenie się.

24.IV.1794
Igołominia.

25.IV.1794
Dywizja Kościuszki przez Wawrzeńczyce, Brzesko Stare dotarła pod Brzesko Nowe.

30.IV-01.V.
Obóz pod Winiarami.

03.V.1794
Wiślica.

04.V.1794
Przez Nowe Miasto Korczyn dochodzi pod Wójczę.

05.V.1794
Przez Pacanów dociera do Połańca.

05.V/17.V 1794
Armia powstańcza zakłada obóz warowny pod Połańcem oczekując na dywizję wielkopolską i wołyńską, którymi dowodził ppłk Jan Grochowski.

07.V.1794
Połaniec. T. Kościuszko ogłasza UNIWERSAŁ, zwany Połanieckim przez historyków w okresie późniejszym, regulujący powinności gruntowe włościan zapewniając im skuteczną opiekę rządową, bezpieczeństwo i sprawiedliwość, nad którymi miały czuwać komisje porządkowe. Mocą Uniwersału Połanieckiego Naczelnik powołał do życia Radę Najwyższą Narodową stając się po- średnio inicjatorem wprowadzenia do obiegu pieniężnego papierowych banknotów.

13-17.V.1794
Połaniec, Rosjanie pod dowództwem gen. Fiodora Piotrowicza Denisowa dwukrotnie atakowali obóz wojsk Polskich, zostając odparci.

19.V.1794
Szydłowiec, armia Kościuszki łączy swoje siły z dywizją gen. Grochowskiego.

26.V.1794
Jędrzejów.

06.VI.1794
Szczekociny, bitwa wojsk polskich z połą- czonymi siłami rosyjsko-pruskimi gen. Fiodora P. Denisowa i Fryderyka Wilhelma II. Po stronie polskiej poległo 2000 żołnierzy. Śmierć ponoszą m.in. generałowie Wodzicki i Grochowski. Ranny śmiertelnie zostaje Bartosz Głowacki, bohater bitwy racławickiej. Kościuszko usiłuje popełnić samobójstwo. Chęciny, Małogoszcz, Szydłowiec.

10.VI.1794
Kościuszko wydaje Ordynans generalny siły zbrojnej narodowej względem wkraczania w kraje nieprzyjaciół naszych.

14.VI.1794
Kozłów k. Radomia.

19.VI.1794
Warka.

28.VI.1794
Grójec.

8.VII.1794
Raszyn.

10.VII-06.IX
Warszawa. Trwało oblężenie miasta, w której to obronie brał między innymi czynny udział. W nocy z 5 na 6 września Prusacy i Rosjanie odstąpili od oblężenia stolicy tracąc bardzo wielu żołnierzy.

19.VIII.1794
Kościuszko powołuje Sąd Kryminalny z gen. Józefem Zajączkiem na czele.

13.IX.1794
Kościuszko zamienił wyrok Sądu Kryminalnego na dożywotnie więzienie dla biskupa chełmskiego Wojciecha Skaryszewskiego.

19.IX.1794
Siedlce. Kościuszko spotyka zbiegów bitwy pod Krupczycami.

26.IX.1794
Warszawa, Siedlce, Mokronów.

29.IX.1794
Grodno.

06.X godz. 5 rano
Naczelnik opuszcza Warszawę (obóz pod Mokotowem) ze swoim sekretarzem J. U. Niemcewiczem. Garwolin, Kołbiel, Żelechów.

6.X.1794
Korytnica. Kościuszko gości w dywizji gen. Sierakowskiego.

9-10.X.1794
Koncentracja oddziałów powstańczych na Podzamczu.

10.X. po południu Maciejowice|
TK ocenia siły wojsk rosyjskich pod dowództwem gen. Iwana Ostafiewicza Ferensa, po czym następuje ostatnia bitwa pod dowództwem Kościuszki, w której to Polacy ponoszą klęskę, a ranny (dwie rany od piki i jedno cięcie pałaszem w głowę) Naczelnik dostaje się do niewoli rosyjskiej.

13.X.1794
Początek konwoju do Petersburga. Początkowo ukrywano Kościuszkę pod nazwiskiem Wasyla Miłaszewicza, generała majora rannego w Warszawie, a na terenach rosyjskich jako polskiego szlachcica Szumańskiego. Miało to zapobiec próbie odbicia Naczelnika. Naczelnik wieziony jest przez Korytnicę, Kozienice, 15.X. Puławy, Okrzeje, Włodawę, Kisielin, Ostróg, 12.XI. Zasław, 19.XI. Międzybórz, Hołostków, 23.XI. Kijów, Kozielec. Czernichów jest ostatnim miastem położonym w granicach Rzeczpospolitej. Homel, od tego miasteczka zaczynała się Ruś. Mohylew, Szałowo, Orsza, Witebsk, Wielkie Łuki, 3.XII. Czuriłowo, Nowogród.

10.XII.1794
Carskie Sioło zwane Wersalem Carskiem.

10.XII. wieczorem
Petersburg.

10.XII.1794‒26.XI.1796
Kościuszko jest więziony w twierdzy Pietropawłowskiej.

18.I.1795
Zaczyna chorować, bolała go głowa, miewał napady melancholii, był bardzo osłabiony, następuje sztywnienie nogi.

19.IV.1795
Kościuszce puszcza krew senacki lekarz sztabowy Lenaker.

26.XI.1796
Car Paweł I wraz z wielkim księciem Aleksandrem odwiedzają Kościuszkę. Car na powitanie powiedział: Przyszedłem, mój Generale, wolność ci przywrócić.

27.XI.1796
Car Paweł I ponownie odwiedza Tadeusza Kościuszkę, któremu wręcza przekaz na 12 tysięcy rubli srebrnych oraz akt donacyjny na tysiąc dusz w guberni litewskiej. Zapowiedział również uwolnienie 12 tysięcy Polaków.

28.XI.1796
Kościuszko składa w kościele p.w. św. Katarzyny w Petersburgu, na ręce księdza kanonika Michała Rostockiego przysięgę na wierność carowi Pawłowi i zostaje zwolniony z odosobnienia. „Przysięga na wierność” Ja, niżej podpisany, obiecuję y przysięgam przed Wszechmogącym Bogiem na świętey iego Ewangelii, iż powinienem y chce być poddanym dobrym, wiernym y posłusznym Jego Imperatorskiego Majestatu Pawłowi Piotrowiczowi…tekst oryginalny.

29.XI.1796
Zostaje przyjęty w Pałacu Zimowym przez cara Pawła.

04.XII.1796
Tadeusz Kościuszko i wszyscy znaczniejsi więźniowie byli przyjęci u dworu z dopuszczeniem ucałowania rąk pary carskiej.

10.XII.1796
Ukazuje się edykt carski ułaskawiający Polaków więzionych z powodu zaszłych w Polsce zamieszek. Na jego mocy odzyskali również wolność uczestnicy wojny z 1792 roku.

18.XII.1796
Tadeusz Kościuszko dziękuje carowi Pawłowi za jego łaski i dary.

19.XII.1796
Wyjeżdża z Petersburga przez Wyborg, Helsinki, Wyspy Alandzkie, Sztokholm, Geteborg, (29.V.) Londyn, Bath do (17.VI) Bristolu. 19.VI. Kościuszko wypływa z Bristolu do Ameryki (podróż statkiem „Adriana” trwała 61 dni).

18.VIII godz. 16
Przypływa do Filadelfii, gdzie na jego cześć oddano salwę z 13 dział.

Od 30.VIII.1797
Kościuszko gościł w posiadłości gen. Anthony’ego Waltona White’a pod Nowym Brunszwikiem.

9.IX. do 29.IX
Gości u gen. Horacego Gaetsa pod Nowym Jorkiem.

X.1797
W Elizabeth Town oczekuje na wygaśnięcie febry.

20.X–27.XI.
Kościuszko powtórnie przebywa w gościnie u gen. White’a.

Od 29.XI
Ponownie w Filadelfii i zamieszkuje u pani Ann Relf. Tutaj odwiedzają go m.in. wiceImperator Paweł zwraca Kościuszce szablę prezydent Jefferson, wódz Miamisów „Mały 17 Żółw”. W tym to okresie przy poparciu gen. White’a otrzymuje zaległy żołd w wysokości 12280,54 dol., procenty za lata 1775-78 w kwocie 2947,33 dol. oraz za lata 1793- 97 3684,16 dol., co stanowiło łączną kwotę 18 912,03 dol. 05.V.1798 Kościuszko odpływa pod przybranym nazwiskiem Tomasza Kannberga do Europy.

28.VI.1798
Wpływa do Bayonne, a następnie zamieszkuje w Paryżu.

04.VIII.1798
Kościuszko wypowiada wiernopoddaństwo carowi Pawłowi, odsyłając mu 12 000 rubli.

07.VIII.1799
Przystępuje do Towarzystwa Republikanów Polskich.

24.VIII.
Kościuszko podjęty został obiadem przez prezydenta Dyrektoriatu. 1800 Ukazała się broszura Czy Polacy wybić się mogą na niepodległość? pióra Józefa Pawlikowskiego wyrażająca poglądy Kościuszki, czym zrażono sobie Bonapartego.

7.V.1800
List Jeffersona informujący Kościuszkę o przyznaniu przez prezydenta Adamsa należnych z ustawy 500 akrów ziemi (200 ha).

Lato 1801–1815
Kościuszko udaje się do Berville k. Fontainebleau, gdzie przebywa w domu Piotra Jó- zefa Zeltnera.

XI.1806-II.1807
Rozmowy z ministrem policji Fouche.

1808
Nowy Jork. Nakładem United States Military Philosophcal Society wydano książkę autorstwa Kościuszki pt. „Maneuvers of Horse Artillery” czym zasłużył sobie na tytuł ojca artylerii amerykańskiej.

09.IV.1814
Kościuszko apeluje do cara Aleksandra o amnestię dla Polaków.

03.V.1814
Paryż, car Aleksander I udziela uroczystej audiencji, obiecując Kościuszce restytuowanie Królestwa Polskiego od Dźwiny do Dniestru.

21.V.1815
Brauna, car Aleksander przyjmuje na audiencji TK, wycofując się z danej mu obietnicy odbudowania wielkiej niepodległej Polski.

13.VI.1815
W liście do ks. Adama Czartoryskiego pisze: …życie swe poświęciłem całemu Narodowi, ale nie cząstce pompatycznie nazwanej Królestwem Polskim. Wskrzeszono nazwę, ale samo imię nie stanowi narodu.

V.1817
Solura, Kościuszko podpisuje akt zwalniający z poddaństwa i uwalniający swoich chłopów z pańszczyzny w dobrach Siechnowicze.

01.X.1817
Początek choroby.

15.X.1817 g. 22
Tadeusz Kościuszko umiera.

19.X.1817
Pogrzeb w kościele Najświętszej Marii Panny w Solurze.

23.VI.1819
Uroczyste złożenie prochów Kościuszki w Katedrze na Wawelu w Krakowie.

1820–1823
Kraków, usypany został Kopiec Kościuszki o wysokości 34 metrów nad poziom gruntu.

1921
Kraków – Wawel. Ustawiono pomnik, który 18 przedstawia Kościuszkę w krakowskiej sukmanie i krakuską w ręku, siedzącego na koniu.

1927
Warszawa. Urna z sercem Kościuszki umieszczona na Zamku Królewskim.

Literatura:

1. Józef Andrzej Gierowski, Historia Polski, PWN Warszawa 1984.
2. Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów, Warszawa 1986.
3. Hanna Lawera, Królewskie miasto Połaniec, Oficyna Wydawnicza „Apla” 1999.
4. Jan ST. Kopczewski, Wódz Kosynierów Tadeusz Kościuszko, Nasza Księgarnia, Warszawa 1969.
5. Marceli Kosman, Wielkość i upadek Rzeczypospolitej szlacheckiej, WSP Warszawa 1990.
6. Jan Lubicz-Pachoński, Kościuszko po Insurekcji, Wydawnictwo Lubelskie 1986.
7. Konstanty M. Michorowski, Kościuszko w Chełmie; (w:) Zeszyty Połanieckie Nr 20 Połaniec 2011.
8. Janina, Konstanty Michorowscy Kościuszko w Sieniawie, (w:) Zeszyty Połanieckie nr 19 Połaniec 2010.
9. Konstanty M. Michorowski, Kościuszkowski system monetarny; (w:) Zeszyty Połanieckie nr 21, Połaniec 2011.
10. Tomasz B. Otrębski, „Kościuszko” 1893‒1896. Praca zbiorowa, Encyklopedia Powszechna, PWN Warszawa.
11. Praca zbiorowa, Połaniec – zarys dziejów, Urząd Miasta i Gminy Połaniec 1994.
12. Tadeusz Rawski, Początek Insurekcji w województwie sandomierskim i krakowskim, (w:) Z dziejów Połańca Uniwersału Połanieckiego. 13. Materiały z sesji naukowej poświęconej 740-leciu nadania praw miejskich Połańca oraz 210 rocznicy Uniwersału Połanieckiego (7.05.2004) pod redakcją Jadwigi Muszyńskiej.
14. Bartłomiej Szyndler, Tadeusz Kościuszko 1746‒1817, Wydawnictwo Bellona Warszawa 1991.
15. Andrzej Zahorski, Naczelnik w sukmanie, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1990.
16. Maciej A. Zarębski, Lech Stępkowski, W stronę Połańca. Z dziejów Insurekcji 1794 roku, Materiały sesji naukowej 6‒7 maja 1993 r.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Łukasz Orłowski

Administrator strony. Połańczanin od urodzenia. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 2009 roku pracuje w organizacji pozarządowej Lokalna Grupa Działania - Dorzecze Wisły. Aktywny członek Towarzystwa Kościuszkowskiego w Połańcu. Członek połanieckiego oddziału Legii Polsko-Włoskiej i Regimentu Kosynierów.
x

Przeczytaj również

Wielki Test o Kościuszce w TVP1

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.Już 20 września o godz. 20:25 Jedynka zaprasza

0
Connecting
Please wait...
Wyślij wiadomość

Przepraszamy nie jesteśmy w tej chwili dostępni online. Proszę zostaw wiadomość.

Twoje imię
* Email
* Opisz swój problem
Zaloguj się

Potrzebujesz pomocy? Oszczędź swój czas i porozmawiaj z nami online.

Twoje imię
* Email
* Opisz sprawę
Jesteśmy online!
Informacja zwrotna

Jeżeli chcesz możesz zostawić nam dodatkowe informacje.

Jak oceniasz naszą pomoc?
Power by

Download Free AZ | Free Wordpress Themes